Autowrakken, vergunningen en tarieven: Den Haag worstelt met parkeren

In dit artikel:

Den Haag voert de laatste tijd allerlei maatregelen door — betaald parkeren, een nieuwe vergunningenadministratie en systematische metingen van ‘parkeerdruk’ — om het groeiende parkeerprobleem hanteerbaar te maken. In de praktijk ontstaan er echter nieuwe knelpunten; de gemeenteraad bespreekt het dossier donderdag.

Op bedrijventerrein ZKD in Den Haag-Zuid, met ongeveer vijfhonderd bedrijven, waren langdurig geparkeerde kapotte voertuigen een groot probleem. Sinds 1 mei geldt daar betaald parkeren, wat veel ongewenste auto’s heeft verdrongen, maar tientallen autowrakken blijven staan. Ondernemers hielden zelf een inventaris bij van 63 wrakken en dringen aan op aanpak. De gemeente zegt die lijst niet te kennen en benadrukt dat wrakverwijdering zorgvuldig en objectief moet gebeuren; het moment waarop een voertuig kan worden weggehaald verschilt per geval.

Een ander onbedoeld effect van de maatregel in ZKD is het ‘waterbedeffect’: parkeeroverlast verplaatst zich naar omliggende woonwijken die nog geen betaald parkeren kennen. Als reactie wordt betaald parkeren ook in die buurten overwogen, maar dat betekent wel dat bewoners straks moeten betalen voor hun plek.

Tegelijk wordt het parkeervergunningensysteem opgeschoond; wethouder Arjen Kapteijns wil vergunningen koppelen aan actuele woonadressen om beter te sturen. De invoering verloopt stroef: begin mei had bijna een derde van de Hagenaars nog niet opnieuw een vergunning aangevraagd. Een complicerende factor is de regeling ‘parkeren op eigen terrein’ (POET): mensen die volgens de gemeentelijke registratie een privé-oprit hebben krijgen geen vergunning, maar veel registraties blijken onjuist. Deze gevallen moeten handmatig worden nagekeken, waardoor veel aanvragers uitstel kregen.

De gemeente baseert beleid op metingen van de bezetting van parkeerplaatsen, de zogenoemde parkeerdruk. Dat cijfer bepaalt bijvoorbeeld waar betaald parkeren komt of waar parkeerplaatsen kunnen verdwijnen. Wijkvertegenwoordigers — onder meer Jacob Snijders uit Bezuidenhout — betwijfelen de nauwkeurigheid van die metingen en wijzen erop dat laadplekken ten onrechte als parkeerplaatsen worden meegeteld. De raad heeft de wethouder gevraagd de methodiek onafhankelijk te laten toetsen.

In andere delen van de stad ontstaan ook problemen: de Binckhorst is vrijwel autoluw en het openbaar vervoer schiet tekort, terwijl parkeergarages honderden euro’s per maand kosten. Winkelcentrum Ypenburg verhoogde per 1 april het tarief van 10 cent naar 1 euro per uur (max. twee uur) om langparkeren te ontmoedigen; ondernemers vrezen omzetverlies. Lokale winkeliers zien wel minder volle parkeerterreinen dan in eerdere jaren, maar een eenduidig effect is lastig vast te stellen.

Alles bij elkaar tonen de voorbeelden dat oplossingen vaak nieuwe effecten teweegbrengen. De gemeenteraad moet nu wegen welke vervolgmaatregelen nodig zijn.