Dader fietst met overleden Esmee achterop rond: reconstructie van moord op 14-jarig meisje
In dit artikel:
Esmee Kortekaas, een 14-jarig meisje uit Leiden, werd op oudejaarsdag 2021 dood aangetroffen in een parkje aan de Melchior Treublaan. Haar lichaam was daar gedumpt; onderzoek wees uit dat ze elders om het leven was gebracht en dat verwurging de directe doodsoorzaak was. De zaak kreeg grote publieke aandacht en is in het artikel beschreven naar aanleiding van de voorstelling Politie Den Haag Exclusief, waarin betrokken instanties en Esmees ouders hun rol in het strafdossier toelichten.
De verdwijning begon op 31 december 2021. Het laatste contact tussen Esmee en haar moeder dateerde van ongeveer 20.50 uur; Esmee moest om 22.00 uur thuis zijn maar kwam niet terug. Toen ze haar telefoon niet opnam en de ouders haar niet konden vinden, schakelden ze de politie in. Al snel werd de zaak als 'urgente vermissing' aangemerkt. Forensische en tactische rechercheurs richtten zich snel op de 26-jarige Olivier van der G., met wie Esmee contact had via chats op haar iPad en telefoon.
Digitale sporen leidden naar hem: berichten op Esmees iPad waren deels verwijderd en haar telefoon had voor het laatst verbinding gemaakt in de buurt van het huis van Olivier aan de Hoflaan. Politie-camera’s en locatiegegevens maakten later een nauwkeurig beeld mogelijk van wat er gebeurde. Bewakingsbeelden tonen Olivier die met het levenloze lichaam loopt, haar op de fiets naar de vindplaats vervoert en vervolgens met een vuilniszak een sportschool binnengaat. In de zak en elders in zijn woning werden bewijsmaterialen gevonden, zoals schoenen met vermoedelijke urine van Esmee, bevlekt keukenpapier en condooms met DNA dat van hem en haar leek te zijn.
Forensisch onderzoek constateerde onder meer letsel aan de linkerenkel, bloed bij de neus en beschadiging van de tongbeentjes, wat past bij verstikking. Ook waren er schoen- en bandensporen bij de vindplek en aanwijzingen dat het lichaam enige tijd elders had gelegen voordat het werd verplaatst. Olivier deed aanvankelijk mee aan het politieonderzoek maar stopte met medewerking nadat hij gedwongen werd zijn telefoon te ontgrendelen. In een later verhoor bekende hij na verloop van tijd dat een ruzie met Esmee escaleerde; hij verklaarde haar in een black-out te hebben gewurgd en daarna het lichaam te hebben verplaatst en pogingen te hebben gedaan bewijsmateriaal te wissen.
Een psychiatrisch onderzoek in het Pieter Baan Centrum wees uit dat Olivier een seksuele voorkeur heeft voor meisjes van ongeveer 12 tot 15 jaar en op het moment van het delict verminderd toerekeningsvatbaar was. Het onderzoek naar hun relatie geeft aan dat Esmee en Olivier elkaar kenden sinds zij 12 was; ze had volgens de rapportage een seksuele relatie met hem en er was sprake van een emotioneel afhankelijke, grensvagende band waarin manipulatie voorkwam.
De officier van justitie eiste in november 2022 veertien jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. Uiteindelijk werd Olivier veroordeeld tot twaalf jaar cel en tbs. Hij trok zijn hoger beroep terug toen de maximale straf voor doodslag in die periode werd aangescherpt. De ouders van Esmee woonden de zitting niet in de rechtbankzaal bij; ze gaven aan dat het emotioneel te zwaar voor hen was, maar zij lijken met de uitspraak vrede te hebben gesloten. De zaak illustreert de inzet van digitale forensica, camerabewijs en gespecialiseerde opsporing bij het oplossen van een complexe, hoogoplopende vermissings- en moordzaak.