Doodeng verhaal over bloedpaarden vormt inspiratie voor spannende roman

In dit artikel:

Jolanda Clément baseerde haar nieuwe roman ‘Bloedpaarden’ op een griezelverhaal dat haar oudere broer haar als kind vertelde. Vanuit haar ouderlijk huis in Voorhout keek ze uit over de weilanden en een oude, verlaten stal bij de Haarlemmertrekvaart. Volgens haar broer stonden daar paarden die volledig met bloed waren bedekt. Het beeld bleef haar jarenlang bij.

Toen Clément zich later serieus op het schrijven richtte, besloot ze het verhaal als uitgangspunt te nemen voor een roman waarin ze vooral een spannend en meeslepend verhaal wilde vertellen. ‘Bloedpaarden’ speelt zich af in de polders rond Kaag. In het voorjaar van 1954 fietsen de achtjarige Daaf en zijn beste vriend Thijs naar het verlaten stallencomplex om te bewijzen dat de verhalen over de mysterieuze paarden onzin zijn.

Wanneer Daafs oudere broer Evert hen achtervolgt, vluchten de jongens. Daaf wordt later zwaargewond door zijn vader gevonden, maar Thijs is verdwenen. Het dorp zet een grote zoektocht op touw; zelfs de pompen van het Leeghwatergemaal worden gebruikt om de ondergelopen polder droog te leggen.

De verdwijning ontwricht Daafs gezin en zorgt vooral voor verwijdering tussen Daaf en zijn vader. Op het Stedelijk Gymnasium in Leiden vindt Daaf steun bij zijn strenge leraar Nederlands, meneer Edeveldt, die geleidelijk een vaderfiguur voor hem wordt. Een biljartkeu die de leraar hem geeft, leidt tot een nieuwe passie en geeft Daaf weer zelfvertrouwen. Toch blijft de verdwijning van Thijs hem achtervolgen. Ook op latere leeftijd vraagt hij zich af wat er in de Kaagpolder is gebeurd en of daar de antwoorden op zijn vragen liggen.