Generaties lang haring happen: zo groeide Vlaggetjesdag uit tot traditie

In dit artikel:

Op vrijdag 19 juni begint op Scheveningen een weekend vol visserstradities, met Vlaggetjesdag als hoogtepunt op zaterdag in de haven. Het feest trekt jaarlijks naar schatting 150.000–200.000 mensen en staat in het teken van de aankomst van de Hollandse Nieuwe: het seizoen van verse haring dat voor vissers en hun gezinnen vroeger inkomsten en hereniging betekende.

De naam Vlaggetjesdag ontstond eind jaren veertig niet door vissers maar door een journalist die het beeld van versierde, opgepoetste boten met vlaggetjes beschreef. De gewoonte om schepen met vlaggen uit te dossen groeide uit tot een lokale traditie, verdween in de jaren zestig en werd in de jaren tachtig herleven wanneer een vishandelaar het evenement nieuw leven inblies en er een braderie-element aan toevoegde. De naam verwijst nog altijd naar die vlaggetjes, ook al draait het publiek nu vooral om haring.

Tijdens Vlaggetjesdag staan streekcultuur en saamhorigheid centraal. De organisatie zet oude gebruiken in de schijnwerpers: klederdracht wordt getoond, en het Vissersvrouwenkoor uit Scheveningen — ontstaan in de jaren vijftig en inmiddels populairder dan ooit — treedt op met eigen liederen en speciaal geoefend repertoire voor de dag. Hun repertoire bevat ook traditionele werkzangen over het boeten (herstellen) van visnetten.

Ongeveer 180 vrijwilligers regelen het festival, dat steeds toeristischer is geworden. De organisatie wil dit jaar extra aandacht besteden aan bewoners ouder dan 65. Tradities blijven zichtbaar in de praktijk: vrijdag varen oudere vissers nog de zee op om haring te eten en korenwijn te drinken, terwijl de vissersvrouwen aan wal samenkomen voor muziek en haring.

Het publiek is welkom in de Scheveningse Haven om de boten, zang en andere festiviteiten van dichtbij mee te maken — een mix van historie, lokale trots en hedendaagse festiviteiten die de visserscultuur levend houdt.