Groep jongeren vaak in aanraking met politie, nu blikken ze terug: 'Mooie tijd geweest'

In dit artikel:

Dertig jaar nadat de VPRO de Haagse hangjongeren van de Marktweg filmde, kijken Raymond Zuidwijk (55), bijgenaamd Sjors, en Willem van der Toorn (68) terug op hun jeugd in de wijk Groente- en Fruitmarkt, op de grens van Transvaal en de Schilderswijk. De groep kwam geregeld met de politie in aanraking en haalde kattenkwaad uit, maar volgens Zuidwijk waren het geen probleemjongeren of ‘tokkies’. Ze vormden vooral een hechte Haagse gemeenschap.

De jongeren vermaakten zich op straat en zochten regelmatig de grenzen op. Zo schroefden ze ooit een hek rond een speeltuin los, reden er een auto naar binnen en plaatsten het hek daarna terug. Tegelijkertijd wilden ze graag een eigen clubhuis. Beloftes van de gemeente en de politie werden volgens Van der Toorn niet nagekomen, waarna hij zelf een kelderbox in zijn appartementencomplex ombouwde tot ontmoetingsruimte. Daar konden de jongeren terecht voor eten, drinken en steun. Van der Toorn hield een oogje in het zeil en werd een vertrouwenspersoon voor de groep.

De saamhorigheid werkte beide kanten op. De jongeren hielpen Van der Toorn en zijn vrouw met klussen, terwijl onderlinge ruzies meestal snel werden bijgelegd. Hoewel nog maar weinig voormalige groepsleden aan de Marktweg wonen, worden Van der Toorn en de herinneringen aan die tijd er nog steeds herkend. Hij bleef zich inzetten voor jongeren en raakte onder meer betrokken bij het eerste Haagse Hopje, dat in 1996 aan het Kaapseplein werd geopend. Later werkte hij zeventien jaar bij buurtcentrum Kommunika in Scheveningen.

Ook Zuidwijk koos voor maatschappelijk werk. Na vrijwilligerswerk in Moerwijk en contact met Richard de Mos werd hij politiek actief. Inmiddels is hij stadsdeelvoorzitter in Laak. Hij zegt zijn ervaring op straat te gebruiken om beter te begrijpen wat er in buurten en onder jongeren speelt. Het vroegere kat-en-muisspel met de politie heeft plaatsgemaakt voor samenwerking.

Volgens Zuidwijk zijn de kwajongensstreken van jongeren nauwelijks veranderd, maar de buurt zelf wel. De open deuren en sterke onderlinge verbondenheid van vroeger hebben plaatsgemaakt voor meer individualisme, gesloten gordijnen en beveiligingscamera’s. Jongeren brengen bovendien meer tijd binnen door, waardoor ze volgens hem sociale contacten missen. Toch kijken beide mannen met warmte terug op een tijd waarin, ondanks weinig geld en problemen, de buurtbewoners veel voor elkaar overhadden.