Haagse soapster verruilt de televisie voor begraafplaats en crematorium

In dit artikel:

Dominique van Vliet left een bekende tv-rol achter zich om mensen bij te staan aan het eind van hun leven. Als actrice maakte ze tien jaar naam als Ellen Evenhuis in de soap Onderweg naar Morgen en speelde ze in musicals en kinderfilms; daarna wisselde ze de glitter voor een carrière als uitvaartonderneemster, die ze inmiddels ongeveer 15 jaar uitoefent.

Opgegroeid in Reeuwijk in een warm gezin, met veel buitenactiviteiten bij de plassen en een sterke liefde voor het strand, vertrok Van Vliet op haar achttiende naar Antwerpen voor de kleinkunstopleiding. Na toneel- en musicalwerk belandde ze via een auditie in de Amsterdamse soapwereld, waar ze een decennium lang een druk en zichtbaar leven leidde: premières, feestjes en veel optredens. Ze ontmoette er de Haagse acteur Pim Vosmaer en koos later bewust voor Den Haag – de zee en rust trokken zwaarder dan het Amsterdamse avontuur. Ze woont al meer dan twee decennia niet ver van de kust; haar tweeling is inmiddels volwassen.

De omslag naar uitvaartverzorger kwam voort uit een persoonlijke ervaring: de uitvaart van haar tante met het syndroom van Down sloot niet aan bij wie haar tante in het leven was. Dat zette Van Vliet aan het denken over hoe een afscheid zinvoller en persoonlijker kon. Ze volgde een gerichte opleiding, herkende parallellen met theater (muziek, decor, spreken) en begon voor zichzelf. Haar praktijk draait grotendeels op mond-tot-mondreclame; ze werkt vooral met families waar een klik is, omdat de intensiteit van het werk persoonlijke betrokkenheid vraagt.

In haar werk zoekt ze eenvoud en betekenis: niet de dure franje maar verhalen, samenzijn en passende muziek staan centraal. Van Vliet ervaart zowel verdriet als veel warmte tijdens diensten; sommige aangrijpende gevallen – jonge overledenen, zelfdoding of ongelukken – blijven haar bij, maar ze slijt er niet aan. Haar acteervaardigheden helpen bij het spreken voor groepen, maar ze benadrukt dat het weinig te maken heeft met toneel en veel meer met zorg en begeleiding, vergelijkbaar met de band die je met een kraamverzorgster opbouwt.

Ze koestert haar acteertijd maar voelt geen heimwee naar de camera’s of de feestjes; terugkijken op de soap heeft weinig aantrekkingskracht. Den Haag en het strand noemt ze haar thuis; haar ideale uitvaart is eenvoudig en persoonlijk, vaak in informele locaties zoals de kas van Villa Ockenburgh of op het strand. De keuze voor het andere vak noemt ze zinvol: een levensfase waarin ze iets nuttigs doet en mensen écht helpt tijdens een moeilijk moment.