Huis kopen voor minder dan een ton, Sandra en André deden het: 'Was veel geld'
In dit artikel:
In Zoetermeer vertellen jongeren en ouderen hoe de krappe woningmarkt hun leven beïnvloedt. Jongeren als Brendon en Saro (beiden 19) wonen nog bij hun ouders en zoeken actief naar een eigen plek; ze staan ingeschreven bij woningcorporaties, scannen advertentieplatforms en reageren op alles wat voorbij komt. Hun budgetten verschillen: Saro is bereid tot circa €1.700 per maand te betalen om een woning te bemachtigen, Brendon werkt fulltime in de horeca maar merkt dat inkomen en wachtrijen vaak niet toereikend zijn. De 21‑jarige George verdient ongeveer €1.600–1.700 per maand bij een apotheek en denkt dat huren met zo’n inkomen de enige optie is, maar ook hij vindt betaalbare woningen onvindbaar.
Tegenover die frustratie staan herinneringen van de 68‑jarige Sandra en André, die in hun vroege jaren relatief snel aan woonruimte kwamen: ze vonden destijds binnen enkele maanden een huurkamer voor 200 gulden per maand en betaalden later ongeveer 60.000 gulden voor hun eerste koopwoning. Nu worden huizen in hun straat voor ruim €400.000 verkocht; zij noemen de huidige marktsituatie „vreselijk” en zien met bezorgdheid hoe hun 29‑jarige zoon geen zelfstandig plekje kan vinden.
De persoonlijke ervaringen weerspiegelen landelijke cijfers: adviesbureau Capital Value rapporteerde dat het woningtekort in 2025 is toegenomen naar circa 410.000 woningen. De voorraad huurwoningen loopt terug doordat particuliere beleggers en woningcorporaties vaker woningen verkopen. Als gevolg stijgen de huren in de vrije sector: in 2025 ging de gemiddelde huur van een vrijesectorappartement 7,7% omhoog, terwijl het aanbod met 22% daalde ten opzichte van 2024 — vooral in grote steden is de afname het sterkst. Verwacht wordt dat de huurvoorraad de komende jaren verder afneemt.
De gevolgen zijn duidelijk in de verhalen uit Zoetermeer: langere wachtlijsten, hoge prijsdruk en het wegvallen van betaalbare opties dwingen veel jongeren bij hun ouders te blijven wonen of hoge huren te overwegen. De kloof tussen de betaalbaarheid voor eerdere generaties en de situatie nu komt sterk naar voren in de cijfers en in de spijt en frustratie van zowel jonge zoekers als hun ouders.