Ic-arts Thomas maakt dagelijks keuze om patiënt wel of niet op te geven: 'Moeilijkste van het vak'

In dit artikel:

Thomas Ottens (40) werkt al acht jaar als intensivist op de intensive care van het HagaZiekenhuis in Den Haag. Als ic-arts behandelt hij patiënten die zo ernstig ziek zijn dat zij afhankelijk zijn van apparatuur die vitale lichaamsfuncties bewaakt of overneemt. Omdat op de intensive care mensen met uiteenlopende aandoeningen terechtkomen, coördineert hij de behandeling met andere specialisten en voert hij een groot deel daarvan zelf uit.

Een van de zwaarste onderdelen van zijn werk is beslissen of een behandeling nog zinvol is. Meerdere keren per dag wordt besproken of een patiënt moet worden opgenomen, of de behandeling moet worden voortgezet en soms of de apparatuur die iemand in leven houdt kan worden uitgezet. Zulke beslissingen neemt Ottens altijd samen met collega-specialisten, maar ze blijven volgens hem enorm ingrijpend. Ook krijgt hij regelmatig te maken met boze of verdrietige familieleden wanneer een behandeling wordt gestopt of iemand niet meer op de ic wordt opgenomen.

Toch bestaat zijn werk niet alleen uit crisissituaties. Hij ziet ook patiënten die na een zware operatie snel herstellen. Juist de combinatie van acute geneeskunde, complexe technologie en zichtbaar resultaat trok hem tijdens zijn opleiding aan. Aanvankelijk wilde Ottens anesthesist worden, maar tijdens een stage op de intensive care maakte hij op één dag alles mee: van een reanimatie en intensieve behandelingen tot het ontslag van een herstelde patiënt. Daarna koos hij voor de opleiding tot intensivist, die volgt op een andere medische specialisatie, zoals anesthesiologie, interne geneeskunde, cardiologie of chirurgie.

Om het werk vol te houden, probeert Ottens de emoties van patiënten en familieleden niet volledig mee naar huis te nemen. Dat is volgens hem noodzakelijk om dit beroep te kunnen blijven doen. Toch raakt het hem wanneer iemand zonder familie of vrienden alleen overlijdt, of wanneer hij als laatste arts de woede en het verdriet van nabestaanden moet opvangen.

Daar staan waardevolle momenten tegenover. Oud-patiënten sturen soms rond Kerstmis een kaartje of cadeau om de afdeling te bedanken. Het meest bijzonder vindt Ottens het wanneer iemand die hij alleen ernstig ziek in bed heeft meegemaakt later lopend terugkomt en hem de hand schudt. Die herstelmomenten laten hem voelen dat zijn werk ertoe doet. Het gesprek maakt deel uit van de Omroep West-serie ‘Hoe gaat het?’, waarin presentator Fred Zuiderwijk ziekenhuispersoneel, patiënten en bezoekers spreekt.