Jan is bijna blind en verloor zijn vrouw: 'Door die combinatie voel ik mij best eenzaam'

In dit artikel:

Jan (88) uit Den Haag worstelt al jaren met een gebrek aan gezelschap. Negen jaar geleden overleed zijn vrouw Betty; dat verlies voelt hij nog dagelijks. Tegelijk is zijn zicht sterk verslechterd, waardoor hij nauwelijks zelf op pad kan. Zijn enige regelmatige uitstapje is met “zijn Ferrari” — een rollator met kerstlichtjes — naar de buurtkroeg, waar hij als stamgast sociaal contact en herkenning vindt. Die kroeg en de mensen daarin, waaronder de barvrouw die hij liefkozend zijn “kroegkleindochter” noemt, geven hem structuur en familiegevoel.

Omdat zijn verpleegkundige Helena en Beppie zich zorgen maakten, meldden zij Jan aan voor de Omroep West-serie Ik denk aan jou. Presentator Johan Overdevest kwam onverwacht langs met een verrassing en een kerstpakket. Jan, in badjas en zichtbaar geëmotioneerd, ontving hen blij en openhartig: hij erkent zijn eenzaamheid maar houdt ook vast aan humor en relativeringsvermogen. Ondanks fysieke beperkingen zegt hij nog “gelukkig” te zijn en grapt over zijn oud geworden lichaam: zijn hoofd functioneert nog goed, de rest is “een oud gebouw waar af en toe een steen uit sodemietert.”

Het bezoek mondt uit in een warme ontmoeting in zijn stamkroeg, waar Jan de dames omhelst en aangeeft dat dit een van de mooiste dingen is die hij heeft meegemaakt. De verrassing liet zien hoe kleine gebaren — een bezoek, een pakket, een gesprek — veel kunnen betekenen voor een oudere die door rouw en beperkt zicht sociaal geïsoleerd raakt.

Contextueel benadrukt het verhaal twee veelvoorkomende oorzaken van eenzaamheid onder ouderen: rouwverwerking en lichamelijke beperkingen zoals slecht zien. Tegelijk illustreert het de kracht van lokale netwerken: mantelzorg, buurtgenoten en openbare plekken als cafés kunnen cruciaal zijn om sociale isolatie te doorbreken. De aflevering met Jan is door Omroep West opgenomen en is online terug te kijken voor wie het hele gesprek wil zien.