Leo heeft in Spanje geen taalcursus nodig: 'Ik versta ze toch niet'

In dit artikel:

Leo Dommanschet, de 67-jarige bekende Hagenees van Leo’s Koffiehuis in Laakkwartier, verkocht zijn zaak in de zomer van 2024 en vertrok met zijn vrouw Christa naar Spanje om van zijn pensioen te genieten. Sinds januari wonen zij in Arboleas, een dorp van zo’n 4.000 inwoners in Andalusië, waar ze een ruime woning vonden met vier slaapkamers, drie badkamers en een dakterras.

De beslissing om te vertrekken kwam voort uit frustratie over het weer, de mensen en de regels in Nederland; Leo wilde liever aan de andere kant van de bar zitten en niets meer hoeven. De zoektocht naar een huis was moeizaam, maar een onverwachte, goedkope optie bleek perfect: een huis aan een stille weg omringd door bergen, en buren met Haagse wortels met wie ze feitelijk van woning ruilden.

Het leven in Arboleas bevalt Leo uitstekend. Hij prijst de rust, het ontbreken van files en verkeerslichten, de lage kosten voor autoverzekering en het goedkope uit eten gaan. Praktische nadelen zijn er ook: de tuin is uitgedroogd, onkruid groeit snel en hij liet duizenden kilo’s grind aanvoeren die hij nu zelf op z’n plek legt. Toch vullen klussen zoals hek verven, een afvoer herstellen of klussen in de citroengaard zijn dagen, naast sociale activiteiten van Christa zoals aquajoggen en bingo.

Taal is een struikelblok: Leo spreekt nauwelijks Spaans en weigert een taalcursus omdat hij de Spanjaarden “niet verstaat” als ze snel praten; bestellingen gaan met handen en voeten. Kleine culturele verschillen merkt hij wel aan prijzen: een pak hagelslag kost er zo’n zes euro, terwijl een biertje op de boulevard rond €1,50 ligt en parkeren vaak gratis is.

Hoewel hij het Haagse leven en het koffiehuis soms mist—en zelfs ADO’s kampioenschap grotendeels aan hem voorbijging—heeft het echtpaar geen spijt van de stap. Hun verhaal past in een bredere trend van Nederlanders die kiezen voor zonniger, goedkoper pensioenleven in zuidelijke Europese regio’s.