Liveblog rechtszaak Tarwekamp in Den Haag | 'Mijn zoon is op gruwelijke manier uit leven gerukt'

In dit artikel:

Op de derde dag van het Tarwekamp-proces in Den Haag kregen slachtoffers en nabestaanden de gelegenheid hun ervaringen te delen. De explosie op 7 december 2024 verwoestte een deel van een flat aan de Tarwekamp, kostte zes mensen het leven en veroorzaakte veel gewonden, dakloosheid en langdurige psychische en financiële schade. In totaal willen 33 betrokkenen spreekrecht gebruiken; ook woensdag is hiervoor tijd gereserveerd.

De moeder en zus van de 31-jarige Tim vertelden over hun verlies. Tim was bij zijn vriendin toen de explosie plaatsvond. Zijn moeder beschreef de angst en onzekerheid tijdens de zoektocht naar haar zoon en de blijvende gevolgen voor haar gezondheid en veiligheidsgevoel. Zijn zus zei dat de vier verdachten volgens haar een toekomst hebben afgenomen van Tim, die zelf nooit meer een toekomst krijgt.

Ook bewoners vertelden hoe hun veilige woonomgeving in één klap verdween. Lyke, die naast het ingestorte deel woonde, vluchtte tijdens de explosie en keerde pas na lange tijd terug naar haar zwaar beschadigde woning. Ze kampt met nachtmerries, een gebrek aan vertrouwen en problemen met verzekeraars en aannemers. Andere gezinnen beschreven PTSS, meerdere verhuizingen, dubbele woonlasten en zorgen over de gevolgen voor hun kinderen. Een gezin vluchtte met een baby naar buiten en woonde in elf maanden op vijf verschillende plekken.

Een zwaar getroffen vrouw verloor haar partner Leslie, haar huis en haar katten. Omdat zij zelf maandenlang moest revalideren, kon ze niet bij zijn uitvaart zijn. Door blijvend hersenletsel kan ze niet meer zelfstandig koken of werken en heeft ze voortdurend hulp nodig. Ze wil nooit terug naar de Tarwekamp en vroeg de rechtbank om een zeer zware straf.

De nabestaanden van Vikel, een 44-jarige man uit Griekenland en vader van drie kinderen, spraken eveneens. Zijn vrouw vertelde hoe zij na de explosie dagenlang op nieuws wachtte en uiteindelijk hoorde dat hij aan de hand van zijn gebit was geïdentificeerd. Ze beschreef de gevolgen voor hun kinderen, die hun vader missen en sindsdien bang zijn geworden. Haar oudste zoon schreef dat hij angstig werd en zelfs aan zelfbeschadiging dacht. De familie vroeg om levenslange gevangenisstraffen, niet uit wraak maar omdat zij gerechtigheid en verantwoordelijkheid verlangen.

Ook ondernemers kwamen aan het woord. Een meubelondernemer verloor zijn bedrijf, inkomen en perspectief op een verblijfsvergunning. Hij kreeg slaapproblemen en ontwikkelde een alcoholprobleem. De eigenaar van een aannemersbedrijf verloor twintig jaar werk, gereedschap en zijn toekomst als ondernemer. Andere bewoners vertelden over PTSS, lichamelijke klachten, depressiviteit en het verlies van hun woning of werkruimte.

Volgens een slachtofferadvocaat wisten de verdachten dat er mensen in het gebouw woonden en hadden zij de explosie volgens de slachtoffers langere tijd voorbereid. De nabestaanden hebben geen behoefte aan mediation, maar willen dat de verdachten verantwoordelijkheid nemen. De rechtbank behandelt later ook de schadeclaims van de 97 rechtstreeks getroffen personen. De eigenaresse van de bruidsmodezaak, die volgens het proces het doelwit was, zou haar verklaring via een geluidsopname afleggen omdat ze bang is voor represailles.