Liveblog rechtszaak Tarwekamp in Den Haag | Veel emotionele verhalen: 'Je hoort kind om hulp roepen'

In dit artikel:

Tijdens de vierde dag van de inhoudelijke behandeling van de rechtszaak over de explosie aan de Tarwekamp in Den Haag legden opnieuw slachtoffers, nabestaanden en buurtbewoners verklaringen af. De aanslag vond plaats op 7 december 2024 en was volgens het Openbaar Ministerie gericht op de bruidsmodezaak van de ex-vriendin van hoofdverdachte Moshtag B. Bij de explosie kwamen zes mensen om het leven; tientallen anderen raakten hun woning, bedrijf, bezittingen en gevoel van veiligheid kwijt.

De eigenaresse van de bruidsmodezaak sprak via een audioboodschap. Zij vertelde dat ze haar bedrijf, waaraan ze veertien jaar had gewerkt, volledig verloor en sindsdien op een geheim adres woont. Ze kampt met depressieve klachten, nachtmerries en schuldgevoelens. Ze richtte zich rechtstreeks tot de vier verdachten: Adil A., die zich volgens haar vooral vanwege het geld had teruggetrokken, de uitvoerders Mourad Ben T. en Ilias B., en opdrachtgever Moshtag B. Ze verweet hen dat ze voor een relatief klein bedrag levens hebben verwoest. Ook bekritiseerde ze berichtgeving en reacties in de media.

Meerdere bewoners beschreven hoe de explosie hun dagelijks leven blijvend heeft veranderd. Een buurvrouw hoorde de verdachten na de explosie met piepende banden wegrijden en begrijpt niet waarom zij geen hulp boden of 112 belden. Andere bewoners spraken over angst, schrikreacties, therapie en het verlies van hun woning. Een caféhouder die onder het puin terechtkwam, vertelde dat hij depressief is, zijn huis nauwelijks verlaat en meer drinkt om te kunnen slapen. Een kunstenaar verloor een groot deel van haar collectie en haar mogelijkheid om haar werk te exposeren.

Een Filipijns gezin dat naast het ingestorte deel woonde, verloor zijn huis en verhuisde in de twee jaar na de ramp zes keer. De gezinsleden zeiden dat niet alleen hun bezittingen, maar vooral hun gevoel van thuis en veiligheid was afgenomen. Zij uitten ook kritiek op de politie, omdat twee uitvoerders een week voor de explosie zouden zijn aangehouden terwijl zij jerrycans bij zich hadden. De familie vindt dat de autoriteiten de aanslag mogelijk hadden kunnen voorkomen.

Veel aandacht ging uit naar het Chinese gezin dat bij de explosie omkwam. Een vader, moeder en hun zeventienjarige dochter stierven; hun achtjarige zoon overleefde als enige. In ingesproken verklaringen beschreven familieleden hun verdriet, slapeloosheid en trauma’s. De jongen woont bij zijn tante, krijgt psychologische hulp en heeft nog altijd nachtmerries. Hij zei dat zijn nieuwe gezin zijn ouders en zus niet kan vervangen. Nabestaanden vroegen om een zware straf, volledige schadevergoeding en erkenning van het blijvende leed.

Na de slachtofferverklaringen zou de rechtbank beginnen met de schadeclaims en verzoeken om schadevergoeding. Later in het proces komen ook de persoonlijke omstandigheden van de vier verdachten aan bod.