Liveblog rechtszaak Tarwekamp in Den Haag | Verdachte biedt excuses aan: 'Ik heb spijt'

In dit artikel:

Tijdens de vierde dag van de inhoudelijke behandeling van de strafzaak over de explosie aan de Tarwekamp in Den Haag spraken opnieuw slachtoffers, nabestaanden, bewoners en ondernemers de rechtbank toe. De aanslag vond plaats op 7 december 2024 en kostte zes mensen het leven. De verklaringen maakten duidelijk dat de gevolgen nog dagelijks voelbaar zijn.

De dag begon met verklaringen van nabestaanden van een Chinees gezin. Een vader, moeder en hun 17-jarige dochter kwamen om het leven; hun 8-jarige zoon overleefde als enige. Hij vertelde in een audio-opname dat hij na de explosie werd opgenomen in het gezin van zijn tante, maar zijn ouders en zus niet kan vervangen. Hij heeft nachtmerries, volgt psychologische hulp en zegt zijn familie nooit te kunnen vergeten of vergeven wie hen het leven heeft ontnomen.

Familieleden beschreven hoe het jongetje vanuit een berging de stemmen van zijn ouders en zus hoorde, maar hen niet kon bereiken. Zij vroegen om een zware straf en volledige vergoeding van de psychische en materiële schade. Ook de grootouders en andere familieleden vertelden over hun blijvende verdriet, slapeloosheid en lichamelijke en psychische klachten. De moeder van de omgekomen vader heeft volgens haar familie dag en nacht zorg nodig. De nabestaanden benadrukten dat drie volledig onschuldige mensen zijn gedood en dat het overlevende kind een levenslang trauma draagt.

Ook andere bewoners en ondernemers kwamen aan het woord. Een bewoner die tijdens de explosie niet thuis was, verloor zijn woning en vrijwel al zijn bezittingen. Een Filipijns gezin dat naast het ingestorte deel woonde, moest in de periode na de ramp zes keer verhuizen. De gezinsleden beschreven het verlies van hun huis, bezittingen en vooral hun gevoel van veiligheid. Een buurvrouw vertelde dat zij de daders na de explosie hoorde wegvluchten en niet begreep waarom zij geen hulp boden of 112 belden. Een andere buurtbewoonster kampt ondanks EMDR nog altijd met schrikreacties en trauma’s.

Een café-eigenaar die onder het puin terechtkwam, vertelde over depressie, slapeloosheid en toegenomen alcoholgebruik. De eigenaresse van een kunstatelier verloor een groot deel van haar collectie en zei dat de aanslag haar deed denken aan geweld tegen vrouwen die geen vrijheid hebben om een relatie te beëindigen. De eigenaresse van de bruidsmodezaak waarop de aanslag volgens het Openbaar Ministerie was gericht, sprak via een audiobericht. Zij verloor haar bedrijf, woont op een geheim adres en kampt met depressieve klachten, angst en schuldgevoelens. Ze richtte zich fel tot alle vier de verdachten en verweet hen dat zij voor een relatief klein bedrag levens hebben verwoest.

Volgens het OM was de aanslag bedoeld om de ex-partner van hoofdverdachte Moshtag B. te treffen. B. zou opdracht hebben gegeven uit wraak na het einde van hun relatie. Mourad Ben T. en zijn neef Ilias B. zouden de explosie daadwerkelijk hebben uitgevoerd. Adil A. trok zich volgens de berichtgeving een week voor de aanslag terug. Hij ontkent dat hij een ronselaar of opdrachtgever was en zegt dat hij vanaf het begin de waarheid heeft verteld.

Bij het onderdeel over de persoonlijke omstandigheden reageerde Mourad Ben T. zichtbaar schuldbewust. Hij zei zich diep te schamen en las een brief voor waarin hij zijn spijt betuigde aan de slachtoffers en nabestaanden. Volgens een reclasseringsrapport is de kans op herhaling klein. Ben T. had nauwelijks een strafrechtelijk verleden en raakte volgens de rechtbank in de problemen nadat hij geen werk kon vinden en opnieuw contact zocht met een oude vriend. De reclassering stelde wel vast dat hij weinig emotie laat zien wanneer het over de slachtoffers gaat en zich mogelijk afsluit ter bescherming van zichzelf. Over zijn toekomst kon hij niets zeggen.

Adil A. noemde de dag waarop hij de slachtofferverklaringen hoorde de zwaarste sinds zijn detentie. Hij zei te begrijpen dat zijn woorden geen geliefden kunnen terugbrengen, maar benadrukte dat hij niets heeft uitgevoerd. Over zijn toekomst zei hij eveneens onzeker te zijn.

Daarna besprak de rechtbank de schadeclaims van 68 benadeelde partijen. De materiële vorderingen bedragen samen ruim 7,5 miljoen euro; daarnaast wordt 2,3 miljoen euro aan immateriële schade gevraagd. De eigenaresse van de bruidsmodezaak claimt meer dan 3 miljoen euro voor onder meer medische kosten, beschadigde jurken en toekomstig verlies aan inkomen, plus 100.000 euro smartengeld. Ook de gemeente Den Haag heeft bijna 54.000 euro gevorderd voor het herstel van de openbare ruimte.

De rechtbank zet de behandeling van de persoonlijke omstandigheden en de overige vorderingen later voort. In een volgende fase komen het bewijs, de strafeisen en de standpunten over de uiteindelijke straffen aan bod.