'Mama werd blauw', zoontje heeft mogelijk gezien hoe zijn moeder werd gedood
In dit artikel:
In Leiden is op 29 januari 2024 de 36-jarige Laura zwaargewond aangetroffen; een dag later overleed ze. Haar ex-partner, Paul V., werd een week na het incident aangehouden. Hij zegt dat hij haar die ochtend beneden vond, hangend aan een hondenketting, en meteen 112 belde. Onderzoek en getuigenverklaringen leiden er echter toe dat justitie hem verantwoordelijk houdt voor haar dood.
Belangrijke momenten en tegenstrijdigheden
- De melding aan de hulpdiensten rond 7.25 uur staat tegenover verklaringen van buren dat ze al om circa 7.10 uur gegild hoorde en de stappenteller van Laura die om 7.09 uur stopte.
- Tijdens het gesprek met de centralist werd V. gevraagd de hondenriem door te knippen en het slachtoffer op de rug te leggen; hij zegt dat hij in paniek handelde, maar hulpverleners en de rechter merkten op dat hij traag handelde en pas na enige tijd aanrichtingen verrichtte.
- Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) concludeerde dat de knip in de riem niet wijst op het gewicht van een volwassene; hooguit circa twaalf kilo hing eraan. Ook de knoop was te los om een volwassen vrouw te dragen. Tegelijkertijd werd V.'s DNA op de knoop aangetroffen.
Getuigenissen en het mogelijke ooggetuige-kind
Het zevenjarige zoontje van het stel heeft volgens meerdere aanwezigen kort na het vinden van Laura verteld dat hij zijn moeder hoorde schreeuwen, haar op de grond zag liggen, en dat vader boven haar stond terwijl er bloed uit haar mond kwam. Het OM besloot echter de kinderen niet als directe getuigen te horen omdat zij mogelijk door hun vader beïnvloed waren; hun waarnemingen zijn daarom alleen via derden in het dossier opgenomen. V. ontkent dat het kind iets gezien kan hebben en noemt het fantasie.
Achtergrondgedrag en motief
Het dossier schetst een patroon van controlerend en jaloers gedrag van V.: installatie van spyware op Laura’s telefoon, plaatsen van camera’s in en rond het huis, en bedreigende berichten na hun breuk. De twee woonden bij zijn moeder; Laura had aangegeven de relatie definitief te willen beëindigen en had een ouderschapsplan getekend. In chats na de breuk sprak V. van wraak en financiële uitbuiting. Ook zocht hij op termen als ‘verwurging’ en ‘hoe zie je het verschil tussen zelfverwurging en door iemand anders’. Laura daarentegen stuurde kort voor haar dood een mail naar de school over de thuiskomst van haar dochter na een operatie en had recent een sportschoolabonnement afgesloten; familie en vrienden omschrijven haar als optimistisch en toekomstgericht, niet als iemand die suïcidaal handelde.
Gedrag na het incident
Toen hulpdiensten Laura naar het ziekenhuis brachten, ging V. niet mee maar keerde naar huis terug en toonde volgens politiefunctionarissen geen verdere interesse in haar toestand of locatie. Hij verklaarde dat hij de hondenketting twee maanden eerder voor de hond had gekocht; het OM vindt die verklaring ongeloofwaardig omdat de ketting te zwaar was voor hun chihuahua.
Psychologisch profiel en juridische stappen
Psychologisch onderzoek wijst op kenmerken van een narcistische persoonlijkheidsstoornis, manipulatief en grensoverschrijdend gedrag. V. zelf erkent geen stoornis en vindt behandeling onnodig. Het Openbaar Ministerie verdenkt hem van doodslag en eiste 18 jaar gevangenisstraf plus TBS met dwangverpleging; moord met voorbedachten rade achtten ze niet aantoonbaar. De verdediging vraagt vrijspraak. De zaak loopt door; de advocaten van V. zullen hun pleidooi houden in de vervolgzitting.
Context: femicide
De zaak wordt in de media geplaatst in het bredere kader van geweld tegen vrouwen en femicide; het onderzoek richt zich op de vraag of het overlijden van Laura het gevolg was van een daad door een ander, in plaats van zelfdoding zoals de verdachte stelt.