Man levert leaseauto kwartier te laat in, heeft daarna anderhalf jaar gedoe
In dit artikel:
Saïd El Haddaoui uit Den Haag raakt anderhalf jaar verwikkeld in een juridische soap nadat hij een vervangende leaseauto een kwartier te laat inlevert. Omdat hij door een file vertraagd was en dat telefonisch had doorgegeven, verwachtte hij geen problemen. Het leasebedrijf rekent hem echter een extra daghuur van €95,60 (meer dan €6 per minuut) aan. Saïd weigert te betalen; het bedrijf schakelt een deurwaarder in en voegt bovendien verkeersboetes toe die Saïd al heeft voldaan.
Saïd wordt gedagvaard en stuurt tijdig alle relevante stukken naar de rechtbank. Hij ontvangt een ontvangstbevestiging en de mededeling dat zijn aanwezigheid niet nodig is, maar zijn verzoek om uitstel raakt over het hoofd. In februari 2025 gaat de zitting door zonder hem en volgt een verstekvonnis waarin hij ook wordt veroordeeld tot betaling van de al betaalde boetes. Dit vonnis wordt alleen naar de deurwaarder gestuurd; Saïd krijgt geen exemplaar en mist daardoor de beroepstermijn. Wanneer hij het vonnis opvraagt, meldt de rechtbank dat het kwijt is — vermoedelijk ergens anders in het papieren archief.
Saïd dient een uitgebreid verweerschrift en eist niet alleen kwijtschelding van de claim van het leasebedrijf, maar ook schadevergoeding wegens de fouten van de rechtbank. De rechtbank biedt aan de kosten voor het verweer tegen het verstekvonnis te vergoeden, maar omdat Saïd het ontbrekende vonnis niet heeft, reageert hij niet op dat aanbod. Bij een decemberzitting wil Saïd zijn volledige dossier toelichten, maar de rechter eist eerst het eerdere vonnis, dat nog steeds niet aanwezig is. Er wordt een nieuwe zitting gepland; ondertussen lukt het Saïd moeizaam om een papieren kopie van het verstekvonnis te verkrijgen — uiteindelijk blijkt alleen de deurwaarder die nog te hebben.
De datum schuift meerdere keren (februari → maart → eind april). Bij de uiteindelijke behandeling vorige week beperkt de rechter zich tot de oorspronkelijke vordering van het leasebedrijf. Omdat in het contract geen bepaling staat over kosten bij te laat inleveren, kan die claim niet toegewezen worden; Saïd hoeft de €95,60 niet te betalen en krijgt bovendien €50 voor zijn verschijnen. Zijn bredere klachten over de foutieve behandeling door de rechtbank en zijn eis tot schadevergoeding worden echter niet inhoudelijk behandeld, wat hem teleurstelt. Hij overweegt nu juridische stappen en overleg met een advocaat om alsnog verantwoording en eventuele schadevergoeding af te dwingen.
De Rechtbank Den Haag erkent dat het eerste verzoek om uitstel over het hoofd is gezien en dat het vonnis zoek is geraakt; zij noemt dat onterecht en wijst erop dat Saïd een klacht kan indienen of een procedure kan starten. Omdat Saïd zelf met Omroep West contact zocht, is zijn volledige achternaam in de berichtgeving vermeld.