Marit, Miranda en René verlenen hulp op schip in Sierra Leone: 'Zoveel mogelijk liefde geven'

In dit artikel:

Mercy Ships stuurt sinds jaren ziekenhuisschepen naar arme landen om gratis medische zorg en complexe operaties te bieden. Aan boord van de Global Mercy — een 174 meter lang zeeschip met zes operatiekamers en bijna 200 bedden — werken circa 450 vrijwilligers samen om mensen in landen als Sierra Leone te behandelen. De organisatie werkt non-profit en baseert zich op christelijke motivatie, met bijbelstudies en kerkdiensten aan boord.

Drie Nederlandse vrijwilligers vertellen waarom zij meegaan. Miranda Vermeulen (35) uit Voorburg werkt sinds oktober 2024 als teamleider-verpleegkundige en ziet het verschil tussen Nederlandse zorg en de enorme dankbaarheid van patiënten. Zij werkt in de uitslaapkamer: voorbereiden voor en opvangen na operaties. Ze noemt veelvoorkomende problemen zoals aangezichtsmisvormingen, kaakziekten, brandwonden, aangegroeide vingers, breuken en oogletsel. Het meest aangrijpend vindt ze grote aangezichtstumoren die het sociaal functioneren van patiënten verwoesten; operaties geven volgens haar vaak een zichtbaar nieuw leven. Miranda heeft haar baan in Nederland opgegeven en wisselt periodes aan boord af met verlof thuis.

René Vletter (65) uit Alphen aan den Rijn ging als huisarts aan de slag voor de bemanning en verbleef enkele maanden op de Global Mercy. Voor hem was de drijfveer het praktisch inzetten van medische kennis waar mensen vrijwel geen middelen hebben. Hij benadrukt de bubbelachtige levenswijze op het schip (airco, schoon drinkwater) in contrast met het leven in Sierra Leone en noemt malaria en veel andere eenvoudige infecties als veelvoorkomende aandoeningen. René ervaart de religieuze sfeer aan boord als overwegend evangelisch-Amerikaans en soms wat nadrukkelijk, maar deelt de motivatie om talenten in te zetten voor de behoeftigen. Terugkeer naar huis leidde bij hem tot een omgekeerde cultuurschok en meer gevoel voor de welvaart in Nederland.

Marit Verheul (21) uit Waddinxveen raakte al op jonge leeftijd geboeid door Mercy Ships en stapte in november 2025 aan boord, eerst in de keuken en later als patiëntenbegeleider op de low-care unit. Zij ondersteunt lokale hulpverleners, patiënten en begeleiders, en zorgt voor praktische en emotionele opvang. Marit vertelt over schrijnende casussen, zoals een weeskind met scheefstaande benen dat niet goed werd verzorgd en vooral liefde miste; zij maakte het haar persoonlijke missie om dat tekort aan affectie te compenseren. Voor Marit is geloof ook een belangrijke motivatie; ze ervaart meerdere keren een persoonlijke bevestiging van haar keuze en is vast van plan terug te keren, terwijl ze ook een lerarenopleiding overweegt.

Algemene indruk: vrijwilligers verliezen inkomen maar winnen levensverrijkende ervaringen. Werk is intensief en onbetaald, vaak fulltime, en vereist aanpassing aan samenleven met honderden mensen op zee. De medische impact is groot: patiënten die door sociale uitsluiting en gebrek aan zorg al jaren lijden, krijgen vaak levensveranderende operaties. Tegelijk vallen vrijwilligers de schrijnende zorgtekorten in Sierra Leone op en de dankbaarheid van de mensen daar. Voor velen is religie een belangrijke drijfveer, al verschilt de beleving daarvan per persoon. Alle drie overwegen ze terug te keren of op andere manieren hulp te blijven bieden, ook na hun diensttijd aan boord.