Martin leeft al 28 jaar met ziekte: 'Voel mijn benen niet meer en mijn evenwicht is weg'
In dit artikel:
Martin Bruijn (57) uit Den Haag kreeg op zijn dertigste de diagnose multiple sclerose (MS), nadat hij tijdens zijn werk bij de brandweer en het voetballen steeds vaker last kreeg van zware benen en coördinatieproblemen. Na twee jaar onderzoeken bleek hij primair progressieve MS te hebben, een vorm waarbij de klachten langzaam maar geleidelijk verergeren.
Bijna 28 jaar later voelt Bruijn zijn benen slecht en is zijn evenwicht grotendeels verdwenen. Daardoor kan hij nog maar kleine stukjes lopen en gebruikt hij in het HagaZiekenhuis een segway om zich te verplaatsen. Sporten lukt niet meer, maar hij kan nog staan en is blij dat hij geen rolstoel nodig heeft. Hoe de ziekte zich verder ontwikkelt, is moeilijk te voorspellen.
De omslag was groot voor iemand die jarenlang fysiek actief was. Voor zijn brandweerwerk diende Bruijn zes jaar bij de mariniers, onder meer tijdens zware wintertrainingen in Noorwegen. Door zijn diagnose raakte hij veel toekomstplannen kwijt. Vooral toen zijn zoon ouder werd, drong tot hem door hoeveel zijn leven was veranderd. Hij belandde in een diep dal en volgde bijna twee jaar therapie. Ook yoga hielp hem om met zijn verlies om te gaan.
Inmiddels zegt Bruijn dat de zwaarste periode achter hem ligt. Hij heeft geleerd met de beperkingen te leven, mede dankzij de mentaliteit die hij bij de mariniers ontwikkelde: doorgaan en niet blijven zitten. Slechte dagen zijn er nog steeds, maar de afgelopen tien jaar is volgens hem veel op zijn plek gevallen.
Het gesprek vond plaats in de serie ‘Hoe gaat het?’ van Omroep West, waarin presentator Fred Zuiderwijk patiënten, bezoekers en medewerkers in het HagaZiekenhuis spreekt. Bruijn was die dag overigens niet voor zijn MS in het ziekenhuis: hij bezocht zijn pasgeboren kleindochter. Zijn zoon was vader geworden, een gebeurtenis die hem diep ontroerde en hem naar eigen zeggen dagenlang liet huilen van geluk.
Vandaag Inside: Hélène Hendriks over rel tussen Jaimie Vaes en Olcay Gulsen: 'Als dat de reden zou zijn…'