'Mensen zijn radeloos', nieuw systeem voor parkeervergunning zorgt voor onrust
In dit artikel:
Tientallen bewoners van Den Haag zitten al weken in onzekerheid omdat zij in september een brief van de gemeente ontvingen waarin stond dat hun parkeervergunning per 1 maart komt te vervallen. De gemeente koppelt in een nieuw vergunningensysteem automatisch woonadressen aan de parkeersituatie en heeft in veel gevallen vastgesteld dat een woning volgens de administratie over eigen parkeerplek beschikt (oprit, carport, garagebox of parkeergarage). Dat betekent volgens de bestaande POET-regeling (Parkeren Op Eigen Terrein) dat de eerste auto geen recht heeft op een vergunning voor straatparkeren.
De maatregel speelt vooral bij mensen die jarenlang een automatisch verlengde vergunning hadden en niet wisten dat hun woning administratief onder POET valt. Sommigen blijken geen eigen parkeerplaats te hebben, anderen staan voor extra kosten omdat ze ineens gebruik moeten maken van een betaalde garage in de buurt. Ook zijn er gevallen waarbij bewoners bij aankoop van een woning tijdelijk verplicht waren een garageplek te huren en later op straat parkeerden; die tijdelijke overeenkomsten en lokale afspraken lijken in sommige situaties niet meegenomen of niet meer beschikbaar, waardoor mensen plotseling geen recht meer zouden hebben op straatparkeervergunningen.
Politieke partijen en raadsleden waarschuwen voor de onrust. D66-raadslid Peter Mekers noemt voorbeelden van woningen die gekoppeld zijn aan verre garages zonder beschikbare plekken. Hart voor Den Haag, vertegenwoordigd door Jelle Meinesz, spreekt van radeloze bewoners en hekelt de invoering van het systeem zonder genoeg betrokkenheid van de buurt.
Wethouder Arjen Kapteijns (GroenLinks) verdedigt de aanpak: de regels zelf veranderen niet, maar de gemeente ruimt een verouderd, handmatig systeem op met een nieuw ICT-systeem waarmee adresgegevens beter worden gekoppeld aan parkeerdata. Volgens hem is handhaving van de POET-regel terecht om schaarse openbare parkeerruimte efficiënter te benutten. Kapteijns stelt dat wie daadwerkelijk geen mogelijkheid heeft om op eigen terrein te parkeren gewoon een vergunning zal krijgen, maar erkent dat beoordelingen soms tijdrovend zijn en ter plaatse moeten worden gecontroleerd.
De uitvoerende dienst kampt op dit moment met een piek in vragen en bezwaarbrieven; mails en telefoontjes worden slecht beantwoord, wat de onrust vergroot. De gemeente wil iedereen die nog in afwachting is een tussenbericht sturen om te laten weten dat aan een antwoord gewerkt wordt. Oppositie en bewoners pleiten voor coulance, extra tijd en meer capaciteit om bezwaren degelijk te behandelen.
Kortom: de combinatie van een nieuw ICT-systeem en striktere toepassing van de bestaande POET-regeling heeft in Den Haag geleid tot veel onzekerheid en klachten. Bewoners moeten mogelijk bewijs leveren dat ze geen eigen parkeerplek hebben; de gemeente belooft vervolgonderzoeken en tijdelijke berichtgeving, terwijl partijen aandringen op meer zorgvuldigheid en ruimte voor uitzonderingen waar de situatie dat rechtvaardigt.