Museum ontdekt dat laatste Engelandvaarder toch nog in leven is: 102 en woont in Michigan
In dit artikel:
Het Museum Engelandvaarders in Noordwijk ontdekte dat Diederik van Overbeek (102) nog leeft, waarmee hij mogelijk de oudste nog levende Engelandvaarder is nadat Ellis Brandon in 2024 overleed. Van Overbeek was bij het museum bekend, maar het verdere levensverhaal ontbrak tot zijn dochter Pauline recent via de museum‑Facebookpagina contact opnam. Dat leidde tot nieuw ooggetuigenmateriaal en aandacht voor zijn verhaal.
Van Overbeek was 16 toen hij op 14 mei 1940 het bombardement op Rotterdam meemaakte. Uit angst voor tewerkstelling door de nazi's besloot hij samen met zijn Joodse buurjongen Ben Slier naar Engeland te proberen te komen. In plaats van de meer bekende Noordzeeroute kozen ze de zuidelijke route: België, Frankrijk, Spanje en Portugal. In Spanje werden ze gearresteerd; ze doorstonden drie gevangenissen en twee strafkampen en bereikten uiteindelijk Madrid, waar hun Portugese visum was verlopen zodat verder reizen tijdelijk onmogelijk leek.
Slier keerde terug naar Nederland en belandde in onder meer het Oranjehotel en Kamp Amersfoort; eind 1944 ontsnapte hij uit het concentratiekamp Mauthausen en overleefde dankzij onderdak bij een Oostenrijks gezin. Van Overbeek slaagde er in 1943 wel in Engeland te bereiken. Dankzij zijn opleiding als bankwerker ging hij werken als onderhoudsmonteur bij de Britse luchtmacht (RAF). Voor zijn inzet ontving hij in 1944 het Kruis van Verdienste.
Het artikel plaatst Van Overbeeks ervaring in de bredere context van de Engelandvaarders: naar schatting meer dan 2.000 Nederlanders probeerden na de capitulatie naar Engeland te gaan om zich bij de geallieerden aan te sluiten; velen kwamen tijdens de tocht om of werden gevangen genomen, anderen dienden later bij militaire eenheden zoals de Prinses Irene Brigade, de RAF of de marine en namen deel aan operaties zoals de invasie in Normandië.
Na de oorlog trouwde Van Overbeek met de Britse Marjorie Bowman; in 1956 vestigden zij zich in Michigan (VS) en kregen drie dochters. Van Overbeek werkte tot zijn zeventigste als elektricien. Museumvoorzitter Paul Bartelings benadrukt dat zijn verhaal belangrijk is voor jongeren: een zestienjarige die zonder voorbereiding de vrijheid kiest, biedt een voorbeeld van moed en verantwoordelijkheid. Van Overbeek zelf drukt jongeren op het hart te blijven leren en lezen en merkt nuchter op dat hij vooral “de laatst overgeblevene” is.
Het museum heeft ook contact gelegd met Michel Slier, de zoon van Ben, die in Indonesië woont; binnenkort ontmoeten de families elkaar online om herinneringen en verhalen te delen.