Na 25 jaar nog altijd niet duidelijk of moord op Alan en Daan 'voor de grap' was
In dit artikel:
Op 25 jaar geleden, op woensdag 25 april, werden Alan Roos (31) en Daan de Blok (22) in Den Haag doodgeschoten nadat ze samen met Alan’s jongere broer Maurice een avond uit waren geweest in discotheek 'O' in Loosduinen. Wat begon als een onbezonnen avond eindigde tragisch toen de twee mannen na afloop meeliepen met een vader en zoon die hen een lift aanboden. Volgens verklaringen in de rechtszaak schoot de vader eerst Daan en daarna Alan neer in een parkeergarage aan de Ouverturestraat. De zoon hielp vervolgens met het achterlaten van de lichamen, maar het motief achter de moorden bleef onduidelijk; het Openbaar Ministerie vermoedt dat het ‘voor de grap’ was, terwijl de hoofdverdachte zwijgt.
Martin en Irene Roos, ouders van Alan, bleven 25 jaar lang met veel vragen en onzekerheden achter. Ze geloven niet dat hun zoon vrijwillig in de auto is gestapt en worstelen met het gebrek aan duidelijkheid rondom het motief. Het verlies sleurt het gezin in een langdurige rouw waarin het gemis dagelijks voelbaar blijft. De herinneringen aan die dag zijn onuitwisbaar, waarbij het zien van politie bij de parkeergarage weken na de moord nog altijd indringend in het geheugen staat.
De rechtszaak verliep voor Martin Roos frustrerend, vooral door het gebrek aan empathie richting nabestaanden. Die ervaring motiveerde hem om de stichting Aandacht Doet Spreken op te richten, die zich inzet voor betere rechten en aandacht voor slachtoffers en hun naasten. Dankzij deze stichting zijn onder meer het slachtofferschapspreekrecht, professionele casemanagers, een standaard schadevergoeding en aparte wachtruimtes bij rechtbanken ingevoerd.
Ter nagedachtenis aan Alan en Daan is er een monument opgericht nabij de plek waar hun lichamen werden gevonden. Tijdens de herdenking op de 25ste herdenkingsdag worden symbolisch 25 vaasjes met roosjes, 25 kaarsjes en 25 ballonnen opgelaten, gevolgd door twee minuten stilte om 20:38 uur. Ondanks de jaren die verstreken zijn, blijft het leven van de familie Roos getekend door hun verlies en de leegte die Alan achterliet, terwijl de daders vrij rondlopen. Pas sinds de komst van kleinkinderen durft het gezin langzaam weer feestdagen te vieren, maar de pijn en frustratie blijven voelbaar.