Opnieuw geen oplossing voor overlast rond Haagse seksramen, omwonenden teleurgesteld en verdrietig

In dit artikel:

Omwonenden van de Haagse binnenstad voelen zich in de steek gelaten nu de verhuizing van de raamseksstraten in de Geleenstraat en Doubletstraat opnieuw is uitgesteld. Bewoners — onder wie José Mendels, voorzitter van de klankbordgroep Overlast Prostitutiestraten — klagen van jarenlange, structurele hinder: avondelijke herrie, geschreeuw, vuilnis tegen deuren, geplast in portieken en aangetaste nachtrust in een wijk waar sekswerk volgens hen 365 dagen per jaar voor overlast zorgt.

Op het stadhuis wordt al lange tijd naar een oplossing gezocht, maar concrete stappen blijven uit. Acht jaar geleden mislukte een eerdere poging om de ramen te concentreren in de Sporendriehoek bij Centraal Station. In het coalitieakkoord van 2023 stond nog dat er gewerkt zou worden aan alternatieven waar raamsekswerk kan verdwijnen, maar drie jaar later heeft dat geen sluitende route opgeleverd. Het college zegt dat definitieve sluiting of relocatie tientallen miljoenen kost vanwege uitkoopvergoedingen en het gebrek aan volwaardige alternatieven, en schuift de knoop door naar een nieuw college.

Een juridisch onderzoek wees uit dat de gemeente in theorie vergunningen kan intrekken of raamsekswerk kan wegbestemmen, maar daarvoor moet aantoonbaar zijn dat de bedrijven de overlast en onveiligheid in de wijk veroorzaken. Het college stelt dat zo’n eenzijdige causaliteit niet objectief is vastgesteld; bewoners zijn daar verbijsterd omdat zij jarenlang klachten hebben ingediend en overlastdagboeken bijhouden.

Bewonersorganisaties bieden zelf plannen aan: dubbele bestemmingen voor panden zodat eigenaren kunnen omschakelen, en een samenwerkingsvorm tussen gemeente en exploitanten — een zogenoemde "Seksontwikkelingsmaatschappij" — die financiering mogelijk moet maken waar banken terugdeinzen. Jan van Gaalen van Rivierenbuurt-Spuikwartier noemt uitkopen onrealistisch en pleit voor gezamenlijke toekomstscenario’s en modernere vormen van sekswerk die niet per se miljoenen hoeven te kosten.

Ondanks teleurstelling en gezondheidsklachten houden bewoners vol. Ze benadrukken dat het om een woonwijk van ongeveer 5.500 mensen gaat en willen bewijzen dat de lokale leefbaarheid en veiligheid zwaarder wegen dan het laten voortbestaan van raamsekswerk binnen hun buurt.