Rechter krijgt doodsbedreigingen: 'Emotionele ontladingen van man in nood'

In dit artikel:

Ares B., 47 uit Zoetermeer, werd door de rechtbank veroordeeld tot 90 dagen cel voor bedreigingen en diefstal nadat hij na een gedwongen huisuitzetting en doorlopende psychische problemen uit de bocht vloog. Door isolement en onbetaalde rekeningen raakte hij acht maanden eerder zijn woning kwijt; deurwaarderskantoor GGN haalde al zijn spullen weg en eiste 1.000 euro voor teruggave, iets wat hij niet kon betalen. Die frustratie mondde op 14 oktober uit in online bedreigingen richting de politie en telefonisch dreigementen richting het deurwaarderskantoor. Hij werd aangehouden, bekende en kwam kort vrij onder de voorwaarde geen contact met de politie te hebben.

Op 11 november kreeg de situatie een nieuw hoogtepunt toen hij in de MediaMarkt in Zoetermeer ruzie kreeg over een terugbetaling en een tablet meenam. Bij zijn aanhouding trof de politie een mes, een luchtbuks en een airsoftgeweer aan. De rechter-commissaris verlengde daarop zijn voorarrest met drie maanden. Tijdens en na dat voorarrest deed B. herhaaldelijk doodsbedreigingen richting die rechter-commissaris; de rechtbank Den Haag deed daarop aangifte. Na een half jaar voorarrest kwam hij opnieuw vrij en verbleef in Amsterdam, waar zijn advocaat zegt dat hulpverlening tekortschiet omdat hij daar onvoldoende binding heeft.

De officier van justitie noemde de bedreigingen ernstig en eiste 220 dagen gevangenisstraf (waarvan 36 voorwaardelijk). Advocaat Nancy Dekens vroeg om begrip en plaatste de uitlatingen in de context van een man met psychische nood, geen kwaadwilligheid. De rechtbank oordeelde dat er voldoende bewijs was voor bedreiging van politie en deurwaarders en voor diefstal, maar sprak hem vrij van het ten laste gelegde met betrekking tot de rechter-commissaris omdat niet vaststaat dat die persoon van de bedreigingen op de hoogte was geraakt.

De uiteindelijke straf is 90 dagen cel. Omdat B. in totaal 184 dagen in voorarrest zat en de straf korter is dan die periode, heeft hij — als er geen hoger beroep komt — mogelijk recht op schadevergoeding voor de 94 dagen die hij langer vastzat dan de opgelegde straf. De zaak illustreert de spanningslijn tussen strafrechtelijke aanpak van bedreigingen en de rol van geestelijke gezondheidszorg en hulpverlening bij kwetsbare mensen.