Rob zorgde ervoor dat niet alles overstroomde tijdens nacht met extreme regen: 'Best beangstigend'

In dit artikel:

Afgelopen week keerde het zomerse weer om: harde windstoten, code geel en forse buien waarin Gouda donderdagavond in korte tijd elf millimeter kreeg. Voor Rob van Zijll, molenaar van de Groeneveldse Molen in Schipluiden en medewerker van het Hoogheemraadschap van Delfland, is dat geen reden tot paniek. Hij draait al meer dan dertig jaar de poldermolen en houdt samen met pompen en gemalen het waterpeil in de polders in de gaten zodat boeren en bewoners droge voeten houden. Na een droge mei noemt hij zo’n buitje zelfs welkom.

Van Zijll haalt die relatieve kalmte vooral uit een traumatische ervaring: in de nacht van 13 op 14 september 1998 viel er in het etmaal 144 millimeter regen. Het werd zó hevig dat het donker was buiten; in delen van Midden‑Delfland en Westland stonden kassen onder water, gingen oogstverliezen en enkele koeien en schapen verloren. Van Zijll werkte die avond en nacht alles op alles — beide gemalen draaiden en de waterlopen werden vol laten lopen — maar kon de aanvoer niet bijbenen; op sommige plekken stond zeventig centimeter water.

Hij verwacht dat zulke extreme buien weer voorkomen zullen, mede doordat droge periodes langer worden en neerslag vaker in zware, geconcentreerde buien valt. Zijn pragmatische boodschap: je kunt anticiperen en werken aan waterbeheer, maar bij een extreme bui moet je ook accepteren dat je soms nat wordt. De molenaar benadrukt daarmee zowel de kwetsbaarheid als het belang van lokale waterbeheerders in een veranderend klimaat.