Rosa en Sem beginnen eigen onderneming: 'Wijn wordt echt hip'

In dit artikel:

Rosa en Sem (beiden 25) verlieten niet direct hun horecacarrière, maar maakten na jaren als bedrijfsleiders van een strandtent stiekem plannen voor zichzelf. Op hun vrije dagen - “maandag en dinsdag waren voor onze geheime projecten” - werkten ze aan concepten en pitchten drie ideeën bij de gemeente Den Haag (tegen een vergoeding van 500 euro per pitch). Buitenbars en een dakbar kregen echter geen vergunning, waarna ze tijdelijk teleurgesteld waren.

Uiteindelijk richtten ze hun energie op een wijncafé in Delft: Sip. Pas toen ze zeker waren dat een alcoholvergunning haalbaar zou zijn, schakelden ze door. Het stel wilde geen klassiek café tussen vier muren, maar koos toch voor een knusse plek met een lange centrale tafel die als bar fungeert, zodat zij dicht bij de gasten staan. In plaats van een gewone wijnkaart lopen gasten met hen mee langs een wijnkast om een fles te kiezen — persoonlijk advies hoort bij het concept.

Kwaliteit staat voorop: in proefproeverijen lieten ze winstgevende maar smaakloze opties links liggen. Ze geven de voorkeur aan verrassende, lekkere glazen wijn boven veel goedkope verkopen. Die focus vertaalt zich ook in de groeidoelstellingen: Rosa en Sem hopen dat Sip goed draait, maar willen niet dat het zó vol wordt dat ze geen tijd meer hebben om gasten goed te adviseren. Financieel rijk willen ze niet per se worden; geluk en vakplezier wegen zwaarder (“Ik ga nooit rijk worden, maar wel heel blij.”).

Het verhaal illustreert zowel de bureaucratische hindernissen bij horeca-startups als de keuze van jonge ondernemers om met een duidelijk kwaliteits- en gastvrijheidsprofiel een eigen plek te creëren. De rubriek nodigt andere ondernemers met bijzondere verhalen uit om zich te melden.