Van bezorgde naar betrokken buren: hoe asielopvang in deze stad wél goed uitpakt

In dit artikel:

Gouda vangt al bijna vijf jaar asielzoekers op en geldt als voorbeeld van een aanpak die relatief weinig onrust oplevert. Tijdens de coronaperiode kwamen bijna tweehonderd alleenstaande mannen op een opvangboot in Korte Akkeren te wonen. Hoewel omwonenden aanvankelijk bezorgd waren, gingen burgemeester Pieter Verhoeve en de verantwoordelijke wethouder persoonlijk bij hen langs. Door klachten over afval, fiets- en geluidsoverlast snel aan te pakken, samen met het COA, de politie en de stadsmarinier, groeide de acceptatie.

De boot zou zes maanden blijven, maar lag uiteindelijk anderhalf jaar in de wijk. Daarna besloot de gemeenteraad een voormalig kantoorgebouw voor 25 jaar als azc te gebruiken. Aan de Groningerweg wonen inmiddels ruim vierhonderd mensen. De gemeente benadrukt dat zij welkom zijn, maar ook actief moeten deelnemen aan de samenleving. Via de Meedoenbalie krijgen bewoners hulp bij het vinden van vrijwilligerswerk, sport, een opleiding of betaald werk.

Volgens betrokkenen helpt die deelname om verveling, psychische problemen en overlast te voorkomen. De omstandigheden in het azc zijn krap: vaak wonen acht mensen in één woning en delen drie bewoners een slaapkamer. Toch blijft het er volgens locatiemanager Ad Usman rustig, mede doordat bewoners snel aan de slag kunnen.

Juist dat werken wordt echter bemoeilijkt door administratieve regels. De uit Gaza afkomstige Yasmin vond via de Meedoenbalie een baan bij watermanagementbedrijf Acacia Water. Haar werkgever moest veel uitzoeken om haar officieel te laten werken. Toen Yasmin meer uren ging maken, was opnieuw een werkvergunning nodig. Volgens Ronald van Rossum van de Meedoenbalie haken werkgevers hierdoor steeds vaker af, terwijl veel azc-bewoners juist graag willen werken.

Gouda heeft daarom betrokken instanties opgeroepen de procedures te vereenvoudigen. Een belangrijk knelpunt is het verkrijgen van een burgerservicenummer. Asielzoekers zonder verblijfsvergunning kunnen zich na zes maanden inschrijven in de BRP, maar dat gebeurt slechts in een beperkt aantal gespecialiseerde gemeenten. Daardoor moeten zij soms ver reizen en kan de registratie langer duren als extra documenten nodig zijn. Volgens de gemeente dreigt de bureaucratie zo de aanpak te ondermijnen die juist voor rust en integratie zorgt.