Van kritische ruiter tot veelgevraagd parcoursbouwer: 'Paardensport is prachtig mooi'

In dit artikel:

John Maarse is parcoursbouwer en draagt ruim honderd dagen per jaar zorg voor het neerzetten van hindernissen bij springconcoursen. Nu werkt hij op het terrein van manege De Prinsenstad in Delft, waar Concours Delft dit jaar van 21 mei tot en met 7 juni plaatsvindt: meer dan twee weken met vrijwel dagelijks tientallen ruiters, van amateurs tot topniveau.

Maarse geeft aanwijzingen aan zijn hulpen over zaken als grondlijnen, balken en beplanting; kleine aanpassingen beïnvloeden de moeilijkheid omdat zowel de hoogte van de sprongen als de route die ruiter en paard moeten nemen bepalend zijn. Het parcours dat hij klaarmaakt is bedoeld voor jeugdponyruiters: een serie van twaalf hindernissen op ongeveer zeventig centimeter, ontworpen zodat kinderen vloeiend kunnen rijden, weinig hoef te sturen en hun galop en parcoursrit kunnen tonen. Volgens Maarse onthouden de meeste jonge ruiters de volgorde prima en volgen ze vooral de meest logische lijn in plaats van alleen de nummers.

Maarse begon jaren geleden na een opstapje vanuit zijn ruiterervaring en bouwt inmiddels concoursen van kleinschalig niveau tot grote evenementen zoals Jumping Amsterdam en enkele internationale wedstrijden. Naast parcoursbouwen runt hij in Westbeemster een trainings-, handels- en pensionstal met zo’n veertig paarden; het bouwen van banen is voor hem deels werk, deels hobby.

Concours Delft is uitgegroeid tot een gevarieerd evenement voor pony’s en paarden, springen en dressuur, jongeren en volwassenen. Recent stond er bijvoorbeeld een selectiewedstrijd voor het WK jonge dressuurpaarden op het programma. Jordy Duijndam van De Prinsenstad benadrukt dat het concours niet veel groter kan vanwege ruimte, maar wel ieder jaar probeert het sportieve niveau verder te verhogen en ruiters van beginners tot vergevorderden kansen te bieden.

Maarse, nog altijd zichtbaar enthousiast, accepteert dat er soms kritiek komt op zijn banen maar vindt zelfkritiek en verbetering belangrijk. Voor hem telt vooral de liefde voor de paardensport en de leerervaring die het jeugdige ruiters schenkt: verantwoordelijkheid voor hun pony en sportieve ontwikkeling.