Van politieke debutant tot boegbeeld: Yousef Assad (30) leidt D66 in hectisch Den Haag
In dit artikel:
Yousef Assad (30) is in korte tijd uitgegroeid tot het gezicht van D66 in Den Haag: sinds zijn intrede in de gemeenteraad in 2022 klom hij snel op van raadslid naar vicefractievoorzitter, fractievoorzitter en uiteindelijk lijsttrekker. De afgelopen maanden waren hectisch: zijn partij werd na de verkiezingen de grootste in de stad (26 zetels), oud-wethouder Robert van Asten verruilde plots lokaal voor landelijk politiek door een zetel in de Tweede Kamer te bemachtigen, en de coalitie in Den Haag balanceert op een smalle voorsprong — soms zelfs zonder meerderheid.
Assad combineert zijn politieke werk met een bestaan als zelfstandig juridisch adviseur en gebruikt de kerstvakantie om uit te rusten en tijd met familie te hebben. Zijn persoonlijke achtergrond speelt een rol in zijn motivatie: zijn ouders vluchtten uit Irak in 1992 en legden de nadruk op veiligheid en onderwijs voor hun kinderen, waarden die Assad in zijn politieke keuzes terugziet. Hij studeerde fiscaal recht en staats- en bestuursrecht en woont sinds 2017 in Den Haag.
De snelle opmars bracht ook schaduwkanten: een interne rel rond de kandidatenlijst leidde tot wrijving toen raadslid Andrew van Esch tot zijn verbijstering op plek 36 terechtkwam. Assad zat in de zevenkoppige kandidatencommissie en noemt de situatie pijnlijk; hij begrijpt de boosheid van Van Esch, maar verklaart dat de samenstelling vertrouwelijk was. Assad zegt ervan te hebben geleerd en wil in de toekomst eerder en helderder communiceren om zulke pijnlijke verrassingen te voorkomen.
Politiek inhoudelijk profileert Assad zich op thema’s als onderwijs, woningbouw en duurzaamheid. Als woordvoerder duurzaamheid zette hij onder meer in op CO2-beprijzing voor gemeentelijke projecten. Hij wil niet per se wethouder worden; zijn keuze is om in de raad te blijven en daar het verkiezingsprogramma te realiseren. Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart ziet hij kansen — deels dankbaar voor een gunstige nationale dynamiek rond D66 — en benadrukt hij dat partijen die serieus willen werken aan woningbouw en het lerarentekort welkom zijn aan de onderhandelingstafel, behalve PVV en Forum voor Democratie vanwege hun houding ten opzichte van de rechtsstaat.
De lokale coalitie is complex en kwetsbaar: na vertrek van de VVD sloot een zestal partijen zich aan, maar het verloren van een meerderheid volgde toen twee raadsleden overstapten naar Hart voor Den Haag. Assad fungeerde vaak als bemiddelaar tijdens interne crises — bijvoorbeeld bij discussies over een zero-emissiezone, de begroting en de hoteluitbreiding — en zoekt naar compromissen zonder de afspraken uit het coalitieakkoord te verwaarlozen. Hij erkent dat er foutjes zijn gemaakt maar is trots op wat de coalitie heeft bereikt en voelt dagelijks de verantwoordelijkheid om als jonge lijsttrekker richting te geven aan D66 in Den Haag.