Vierde divisie is volgend seizoen 'de opmaat naar het ouderwetse voetbal waar men naar verlangt'

In dit artikel:

Komend seizoen spelen de drie Haagse ‘oerclubs’ HVV, HBS en Quick gezamenlijk in dezelfde competitie: de Vierde Divisie. Dat gebeurt voor het eerst sinds 1983 en is het directe resultaat van de degradatie van Quick vorig jaar en de eerdere promotie van HVV. Voor HVV betekent het bovendien dat de club zich op een niveau kan meten met tegenstanders uit de ontstaansperiode van het Nederlandse voetbal — iets wat daar al bijna een eeuw niet meer voorkwam.

De betrokkenheid van Mike de Geer vormt een verbindende draad: hij was speler en/of trainer bij alle drie de clubs en leeft met hen mee. De Geer waardeert vooral de hernieuwde regionale rivaliteit en de herkenbaarheid die terugkeert op de velden: veel supporters en vrijwilligers kennen elkaar, uitwedstrijden zijn vaak dicht genoeg om op de fiets te doen en de wedstrijden voelen meer als 'echt Haags' voetbal dan de brede, landelijke tochten die hogere klassen soms opleggen. Volgens hem maakt de komst van HVV de competitie “echt leuker”.

Historisch gezien hebben de drie clubs diepe wortels: HVV (opgericht 1883), HBS (1893) en Quick (1896) zijn allemaal negentiende-eeuws en vergaarden samen veertien landskampioenschappen — al meer dan honderd jaar geleden behaald — wat extra historisch cachet geeft aan hun onderlinge confrontaties. Naast de Kroonleeuwen (HVV), de Haantjes (Quick) en de Kraaien (HBS) keert ook Scheveningen (de Schollekoppen) terug in deze divisie, wat het Haagse karakter van de competitie verder versterkt. HBS heeft bovendien een oude band met sportpark Houtrust; de club speelde er tot 1968 en de locatie roept veel nostalgie op.

De rivaliteit tussen de clubs is volgens betrokkenen gemoedelijker dan bij landelijke amateurderby’s zoals Katwijk–Quick Boys: er is gezonde strijd en respect, omdat veel mensen elkaar ook buiten het voetbal tegenkomen. De KNVB-indeling, gericht op het beperken van reisafstanden, heeft recent al gezorgd voor compactere, regionaalere poules — iets dat de Geer nadrukkelijk waardeert — al zet een eventuele promotie naar de Derde Divisie vraagtekens bij die lokale compactheid vanwege grotere reisdomeinen.

Tot slot speelt familiegeschiedenis een rol in het verhaal: Boudewijn De Geer, onlangs overleden, en zijn zoon Mike hebben allebei sterke banden met HVV, HBS en Quick; beide heren droegen bij als speler en/of trainer en maakten deel uit van de Haagse voetbalgemeenschap. Voor supporters en oud-spelers betekent de nieuwe indeling een terugkeer naar het vertrouwde Haagse voetbalbeeld: korte verplaatsingen, veel bekenden langs de kant en derby’s met historische lading.